استادیوم سن سیرو

ورزشگاه سن سیرو معروف به جوزپه مه اتزا در شهر میلان واقع شده است. این استادیوم میزبان با زی های خانگی دو تیم بزرگ و صاحب نام ایتا لیا یی آث میلان و اینتر میلان است.
نام سن سیرو برگرفته از کلیسای کوچکی است که در نزدیکی این استادیوم قرار دارد. این ورزشگاه در سال 1926 توسط پیرو پیرلی با ظرفیت 10000 نفر ساخته شد و به تیم آث میلان اهدا گردید و تنها این تیم قادر به انجام مسابقات خانگی در این ورزشگاه بود. در سال 1935 کامونه میلانو حق امتیاز این استادیوم را خریداری کرده و بعد از این سال علاوه بر آث میلان . اینتر میلان نیز با زی های خانگی اش را در آنجا برگزار می کرد.
مدل این استادیوم بر اساس مدل آنگلوساکسون ساخته شده است.
در سال 1939 ظرفیت این ورزشگاه به 55000 نفر افزایش یافت. بعذها این استادیوم بازسازی شد و ظرفیتش به 150000 نفر تبدیل شد اما سران ایتا لیا تصمیم گرفتند که برای رعایت مسائل امنیتی تنها 100000 تماشاگر به ورزشگاه بیایند. در سال 1989 به خاطر جام جهانی که قرار بود در ایتالیا برگزار شود برای رعایت اصول استاندارد ظرفیت این ورزشگاه به 85000 نفر کاهش یافت و تا امروز نیز این ظرفیت هیچ تغییری نکرده است.
اولین مسابقه این ورزشگاه در 19 سپتامبر 1926 بین دو تیم آث میلان و اینتر میلان برگزار شد که این مسابقه با نتیجه 6-3 به نفع اینتر به پایان رسید.
جوزپه مه آتزا نام بازیکن اسطورهای است که در سالهای 1930 تا 1940 در هر دو تیم آث میلان و اینتر میلان بازی میکرد . در سال 1987 این ورزشگاه از سن سیرو به جوزپه مه آتزا تغییر نام داد اما طرفداران میلان هنوز این استادیوم را با نام سن سیرو صدا می زنند.
ابعاد کلی : 68 . 105 متر
گنجایش(کاملا" صندلی) : 70085
ظرفیت قسمت مهمانان و افراد ویژه : 2005
ظرفیت مخصوص قسمت خبرنگاران : 200
تعداد درهای ورودی و خروجی : 51
تعداد نور افکن ها : 3600