هيچ كس بيشتر از جمعيت 8 هزار و 900 نفري حاضر در ورزشگاه پالستر ايتاليا از يادآوري ديدار پالميراس و اينتر ناسيونال در 26 نوامبر 2006 آزرده و ناراحت نميشود. آن بازي تقريباً از آخرين بازيهاي قهرماني برزيل بود.
اينتر ناسيونال خود را براي بزرگترين تورنمنت تاريخ باشگاهياش يعني جام باشگاههاي جهان آماده ميكرد، در حالي كه پالميراس تازه از خطر سقوط جان سالم به در برده بود و اميدوار بود آخرين بازي خانگي خود را بدون شكست پشت سربگذارد اما اميدهاي آنها دقيقاً 110 ثانيه پس از شروع بازي بر باد رفت، زيرا بازيكن شماره 11 اينترناسيونال موفق شد دروازه آنها را باز كند.
هواداران پالميراس به سرعت به سوي تابلوي ورزشگاه چرخيدند تا نام اين بازيكن ناشناخته كه دروازه آنها را باز كرده بود، ببينند. گل به نام بازيكن شماره 11 اينتر ناسيونال يعني الكساندر پاتو ثبت شده بود. رودريگو جامانتا يكي از هواداران سرسخت پالميراس با اشاره به معني لغوي قسمت دوم نام اين بازيكن گفت: اوه خدايا! حتي يك اردك هم جلوي ما گل ميزند! اما اين پايان كار نبود. تابلوي ورزشگاه گلهاي بيشتري را به سود اينترناسيونال ثبت كرد.
هنگامي كه نيمه اول بازي به پايان رسيد، تابلو پيروزي 4 بر صفر را براي اينترناسيونال نشان ميداد كه همه گلهايش را مديون پاتوي شكستناپذير بود. جامانتا پرسيد: اين اردك ديگه از كجا پيدايش شد؟ بدون علت نبود كه هواداران پالميراس و حتي بازيكنان آنها هيچيك تاكنون نامي از اين استعداد 17 ساله نشنيده بودند پاتو تا آن زمان راز سر به مهر فوتبال برزيل بود، زيرا مديران باشگاه اينترناسيونال تصميم گرفته بودند تا زماني كه پاتو قرارداد جديدي امضا نكرده او را در تركيب اصلي تيم قرار ندهند كه البته تاريخ امضاي قرارداد جديد مصادف شد با بازي اينترناسيونال و پالميراس.
آنها به خوبي ميدانستند به محض ورود رسمي پاتو به تيمشان توجه بسياري از بزرگان اروپايي به او جلب ميشود، بنابراين براي حفظ سرمايه خود تصميم گرفتند ابتدا با او قرارداد جديدي امضا كنند. اما يك تكه كاغذ هرگز براي جلوگيري از كوچ اين اردك به اروپا كافي نبود.
پاتو 9 ماه بعد با قراردادي 22 ميليون يورويي راهي ميلان شد. اين دومين قرارداد گرانقيمت برزيل پس از قرارداد 24 ميليون يورويي روبينيو با رئالمادريد بود. با اين حال ميتوان گفت ميلان پاتو را به سرعت دزديد. او تنها 28 بازي با پيراهن اينترناسيونال انجام داده بود، سپس كشورش را ترك كرد و راهي ايتاليا شد اما در آنجا هم بايد تا رسيدن به سن 18 سالگي منتظر ميماند. مسيري كه پيمود پاتو متولد دوم سپتامبر 1989 است. پدر و مادر او جرالدو و روسلي رودريگز داسيلوا تا سن هفت سالگي براي او حدود صد توپ فوتبال خريده بودند.
در حقيقت الكساندر كوچك هر چيز گردي را دوست داشت و حتي در سوپر ماركتها هم با پرتغال و ليمو مشغول بازي ميشد. در اولين فرصت ممكن آنها او را به مدرسه فوتسال شهرشان فرستادند و آنجا بود كه او نام مستعارش را كسب كرد. پاتو در 4 سالگي اولين بازي رسمي خود را براي گرميو انجام داد و با 12 گل به عنوان گلزن برتر رقابتها شناخته شد. در سن 11 سالگي از شهرش خارج شد تا براي اينترناسيونال در پورتو آلگره بازي كند اما او هنوز هوادار تيم پدرش يعني گرميو بود. با اين حال هنگامي كه با اينترناسيونال شروع به تمرين كرد به اين تيم علاقهمند شد و خود به حريف گرميو تبديل شد.
پاتوي جوان در شهر تنها بود و به همين دليل تحت سرپرستي رئيس تيم جوانان اينترناسيونال يعني جرج ماكدو زندگي ميكرد. ماكدو درباره او ميگويد: پاتو مشكل زيادي براي هماهنگ شدن با زندگي در پورتو آلگره نداشت زيرا او خونسرد و آرام بود و با ناملايمات كنار ميآمد. اين شيوه او بود چه در زمين و چه در خارج آن. پاتو چالش بزرگي پيش رو داشت. او بايد فوتسال را فراموش ميكرد و به جمع 11 نفره بازيكنان فوتبال و زمين چمن ميپيوست اما او درست مثل يك مرغابي كه خود را به آب ميزند، به دل ماجرا پريد و خيلي زود راه خود را براي رسيدن به تيمB اينترناسيونال هموار كرد. مربي سابق او لوئيس كارلوس ديلورنزي درباره او ميگويد: او بهترين بازيكني است كه تاكنون ديدهام، پاتو پتانسيلهاي زيادي دارد. او هوادار كريستيانو رونالدو است اما حتي از او هم بهتر است. نميتوانم او را با سايرين مقايسه كنم زيرا او قادر است در هر موقعيت كوچك حملهاي ظاهر شود. او هنوز همه قابليتهايش را به ما نشان نداده، تصور ميكنم پاتو ميتواند يك معيار سنجش باشد او به زودي شيوه جديدي براي فوتبال بازي كردن ابداع خواهد كرد. 2006، سال اردك در ژوئن 2006 پاتو، تيم اينترناسيونال را به اولين قهرماني رقابتهاي زير 20 سال برزيل رساند و در فينال گرميو را 4 بر صفر درهم كوبيد و خودش بهعنوان گلزن برتر رقابتها و بهترين بازيكن انتخاب شد.
دو ماه بعد توسط تيمملي زير 18 سال برزيل براي بازي در ژاپن فراخوانده شد. آنها پيروزيشان در فينال برابر فرانسه را مديون تكگل او هستند. پاتو درنهايت با 4 گل در 3 بازي، باز هم عنوان برترين گلزن مسابقات را از آن خود كرد. بهرغم تمام تدابيري كه اينترناسيونال براي حفظ پاتو انديشيده بود، بازيكنيابها در ژاپن متوجه او شدند و دورش حلقه زدند، حتي آرسنال هم پيشنهاد پيوستن به آنها را در پايان قراردادش در سال 2008 مطرح كرد اما رئيس باشگاه اينترناسيونال، فرناندو كارواليو اين پيشنهاد را رد كرد و گفت: پاتو يك پديده است. راز بزرگ برزيل برملا شده بود و مديران اينترناسيونال آشفته و نگران به نظر ميرسيدند. آنها نميخواستند پاتو را ارزان از دست بدهند، زيرا پيش از آن اشتباه تيم گرميو هنگامي كه رونالدينيو را ارزان در اختيار پاريسنژرمن گذاشت، ديده بودند، بنابراين اينترناسيونال به او اعلام كرد تا زماني كه قرارداد جديدي امضا نكند، در تركيب اصلي تيم جايي نخواهد داشت؛ حتي با وجود اين كه جام باشگاههاي جهان نيز در پيش بود. در برزيل باشگاهها اجازه ندارند با بازيكنان زير 18 سال قرارداد پنجساله امضا كنند، بنابراين اينترناسيونال مشغول مذاكره براي قراردادي يكساله تا سال 2009 شد و البته قيمت فروش اين بازيكن را هم تا سقف 22 ميليون يورو بالا برد.
آبل براگا، مربي تيم اول اينترناسيونال پس از اين قرارداد نفس راحتي كشيد. او گفت: كادرفني از من خواست او را در بازيها شركت ندهم تا توجه باشگاههاي اروپايي جلب نشود اما پس از اين كه رئيس باشگاه پاتو را يك پديده ناميد، ديگر امكان نداشت بتوانيم او را پنهان كنيم. در جام باشگاههاي جهان پاتو دومين بازي حرفهاي و يكي از بزرگترين بازيهايش را به نمايش گذاشت. او در بازي مقابل الاهلي مصر در تركيب اصلي قرار گرفت و اولين گل بازي را به ثمر رساند تا تيمش با پيروزي 2 بر يك در نهايت به مرحله فينال و رويارويي با بارسلونا راه يابد. او خود ميگويد: من هم مثل بارسا فوتبالي تكاملي و رو به جلو بازي ميكنم اما اكنون ناگهان مقابل آنها قرار گرفتهام. هيچ بازي كامپيوتري نميتوانست نتيجه بازي را پيشبيني كند. آدريانو گابيرو، بازيكن تعويضي اينترناسيونال گل پيروزي را به ثمر رساند و جام از آن برزيليها شد، به اين ترتيب پاتو در سومين بازي رسمي دوران زندگياش جهان را زير پاي خود ميديد.

|
+| نوشته شده توسط میلاد در سه شنبه بیست و پنجم دی 1386 ساعت 17:22
|